Vlak voor het sluiten van de kist kan de trouwring van de vinger worden geschoven. Het kan ook andersom. De trouwring van de partner wordt dan aan de vinger van de overledene geschoven. Een en ander heeft te maken met de symbolische betekenis die sommige mensen hieraan geven.
Er worden mooie laatste woorden gesproken. Het sluiten van de kist is praktisch gezien een eenvoudige handeling. Het deksel wordt langzaam over de kist geschoven en de sluitschroeven worden aangedraaid. Emotioneel gezien wordt het meestal als een ingrijpende, maar mooie, handeling ervaren.
De uitvaartbegeleider doet nu een stapje naar achteren om nabestaanden de ruimte te geven voor hun verdriet. Dan staat de uitvaartbegeleider even niet in de kring van de naasten. Op enig moment is het dan zover. De uitvaartbegeleider vraagt de aanwezigen of het goed is zo en wordt uitgelegd wat de bedoeling is.
Het sluiten van de kist is een emotioneel moment, een volgende stap in het afscheid, het laten gaan, en hier wordt dan ook alle tijd voor genomen.
Iedereen beleeft het sluiten van de kist op zijn eigen manier. De familie is samen, maar vaak voelt ieder zich toch eventjes alleen met zijn of haar dierbare. Een gebeurtenis die je nooit meer vergeet, in troostende verbondenheid en intimiteit.
Als de kist eenmaal is gesloten, worden met elkaar de juiste bloemen erop gelegd. Daarna is er vaak ruimte voor ontspanning, het beladen moment is klaar. Aanwezigen houden elkaar vast, zoeken troost bij elkaar …
Eén van de moeilijkste momenten is voorbij, nog een paar te gaan….
