Waarom er verwarring is
“Die telefoon moet mee in de kist hoor, dat heeft mijn broer altijd gezegd. En die telefoon zat ook altijd aan zijn hand geplakt”. Dan zegt een zus: “ik weet ook wel dat dat niet mag, hoor. Maar we kunnen de batterij er toch uithalen?”
Zijn er wettelijke regels?
Er zijn geen wettelijke regels die bepalen wat wel of niet mee mag in de kist, maar crematoria en begraafplaatsen hebben dat vastgelegd in hun algemene voorwaarden. En die zijn heel duidelijk en logisch. Bij begraven wil je de grond niet verontreinigen, dus mogen alleen verteerbare ‘grafgiften’ meegegeven worden. Zoals een sigaar, die een goede vriend in de borstzak van de overledene stak. En dat betekent dat een telefoon, ook zonder batterij, niet mee mag.
Begrafenis: denk aan de bodem
Gevoelsmatig lijkt het bij een crematie anders te zijn. Zo’n telefoon smelt immers bij die hoge temperaturen. Toch gelden daar dezelfde regels, want bij het verbranden van kunststoffen komen schadelijke gassen vrij. Glas mag trouwens ook niet, omdat de oven hierdoor beschadigd kan raken. Een mooie fles cognac, waar de overledene zo van hield, in de kist leggen is dus ook niet toegestaan.
Crematie: denk aan schadelijke stoffen en de oven
Overigens, anders dan gedacht, worden telefoons niet vaak meegegeven: de naasten willen die meestal houden om eventueel later rustig de inhoud (zoals berichtjes en foto’s) te kunnen bekijken.
De uitvaartleider zal altijd vragen of de overledene een pacemaker of ICD had. Deze kunnen tijdens de laatste verzorging verwijderd worden. Bij een crematie kan deze namelijk ontploffen en bij een begrafenis mag het niet omdat ze verontreinigend zijn. Voor kunstheupen, kunstknieën e.d. wordt een uitzondering gemaakt.
- Telefoon (ook zonder batterij): niet toegestaan (materialen/kunststoffen).
- Glas: niet toegestaan (risico op schade aan de oven).
- Fles drank: doorgaans niet toegestaan.
Pacemaker, ICD en implantaten
Betekent dit dan dat je niets mee mag geven in de kist? Natuurlijk wel. Wat er precies wordt meegegeven, daar heeft niemand zicht op. Begraafplaatsbeheerders en crematoriummedewerkers maken uitvaartkisten niet open en uitvaartverzorgers zijn ook lang niet altijd bij het sluiten van de kist.
Mag er dan niets mee? Natuurlijk wel
Uit ervaring weten wij wel, dat naasten vooral persoonlijke bezittingen meegeven. Bezittingen, die onlosmakelijk verbonden zijn met de overledene, zoals een zakdoekje, een pen of sigaretten. Soms worden sieraden meegegeven.
Wat geven mensen vaak mee?
Ontroerend vind ik het wanneer ouders foto’s van henzelf meegeven aan hun doodgeboren baby, zodat het kindje ‘niet alleen’ is. En net als vroeger geven sommige mensen nog steeds etenswaren mee voor “onderweg”, en gaan tekeningen, brieven en/of bloemen mee in de kist. Een prachtig voorbeeld is de paracetamol, die aan de overledene werd meegegeven: “hij mocht eens hoofdpijn krijgen….”
-
Brieven, kaarten of tekeningen van familie en vrienden
-
Foto’s of kleine fotoboekjes
-
Sieraden (ring, ketting, horloge)
-
Een knuffel of klein textielobject
-
Bloemen of een klein bloemstuk
-
Een boek, gedicht of bijbel
-
Persoonlijke accessoires zoals een bril of sjaal
-
Muziekpartituur, CD-hoesje of songtekst (zonder elektronica)
-
Kleine symbolische voorwerpen (bijvoorbeeld een kruisje, steen, hartje)
-
Een handgeschreven boodschap in of op de kist
Contact
Meer weten over een uitvaart? Bel Barbara Uitvaartverzorging: 030 296 66 66 of kijk op www.barbarauitvaart.nl/contact/
