“Welke uitvaart heeft de meeste indruk op je gemaakt?” Als mensen horen dat ik directeur van een uitvaartonderneming ben, wordt die vraag me vaak gesteld. Alsof er een overtreffende trap is bij uitvaarten: indruk – indrukwekkend – indrukwekkender – indrukwekkendst.
Maar dat is natuurlijk niet zo. De begrafenis of crematie die ik het laatst mocht verzorgen, heeft op mij de meeste indruk gemaakt. Omdat die naasten me nog vers in het geheugen liggen. Omdat ik aan hen nog dagelijks denk. Omdat ik, door alle verhalen, de overledene nog voor me zie.
Tegelijkertijd is het zo dat ik het beeld niet van mijn netvlies krijg van de Amerikaanse schoolbus met de jong overledene en diens familie eromheen, met een route dwars door het centrum van Utrecht langs voor de overledene belangrijke plekken; wat hadden we een bekijks en wat was het mooi!
Of zoals bij de uitvaart van kardinaal Simonis, waarbij ik voor de rouwauto uit over een volledig lege Maliebaan liep…. dat maak ík nooit meer mee.
Toch is het vaker iets kleins dat indruk maakt en me ontroert, zoals de pet van de overleden (kale) echtgenoot die toch echt op de kist moet liggen; hij kon niet zonder, zeker als de zon scheen! En soms is het een gebaar dat anderen niet mee krijgen, dat heel persoonlijk is; nog even een aai over de wang of een vertrouwd klopje op de arm…
Er is dus geen overtreffende trap van indruk. Voor mij is dat ook niet het belangrijkste. Samen met alle medewerkers van Barbara verzorg ik, verzorgen wij, uitvaarten, samen met u, de naaste familie. Als je een uitvaart mag verzorgen, kom je heel dichtbij. Details zijn daarbij heel belangrijk, naast het grote geheel, de warme sfeer, de foutloze uitvoering, maar bovenal de aandacht voor de overledene.
Wat mij vooral blijft imponeren is het vertrouwen. Het vertrouwen dat mij en mijn collega’s geschonken wordt tijdens een hele intieme gebeurtenis. U geeft een geliefde uit handen, dat begint al bij het ophalen en overbrengen van de overledene. Of bij de laatste verzorging van de overledene.
Daarom antwoord ik, als de naaste familie mij achteraf bedankt voor de mooie en passende uitvaart: “dank ú voor het vertrouwen”.
