“Ze heeft altijd al een hekel gehad aan de herfst. Als de blaadjes gingen vallen, leek het wel alsof ook zij haar levenslust verloor.”
Het zal voor jullie inmiddels geen verrassing meer zijn, maar het is herfst. Het wordt steeds vroeger donker, de bomen kleuren oranje, de blaadjes vallen en het koelt in een rap tempo af. De dagen worden korter en mensen verdwijnen weer meer achter de voordeur.
In Noord-Europa zijn we door ons klimaat meer naar binnen dan naar buiten gericht. Zomers verblijven we meer buiten. Maar als de temperatuur daalt, het later licht wordt en eerder donker is, trekken we ons terug in ons huis. Alleen of met ons gezin. Je bent meer op jezelf aangewezen in de herfst en winter.
We praten er liever niet over
Misschien is dat ook de reden waarom er in deze periode van het jaar veel aandacht is voor (het voorkomen van) zelfdoding. Het is een onderwerp waar we liever niet over praten, vaak hebben nabestaanden niets in de gaten gehad en zijn de motieven van de overledene niet duidelijk.
Als je de cijfers ziet van mensen die een poging tot zelfdoding hebben gedaan, dan schrik je. En dan hebben we het maar niet over de aantallen van mensen die het niet geprobeerd hebben, maar er wel serieus over nagedacht hebben en soms nog denken. Het komt veel voor, helaas ook onder jongeren.
Herfst
Na een (zomerse) periode van goede moed en het volste vertrouwen komt dan altijd weer die herfst. De herfst die je de levenslust doet verliezen en doet verlangen naar een slaap waaruit je nooit meer wakker hoeft te worden. Als je deze gedachten hebt, vraag om ‘licht’. Als jij het lichtknopje niet kan vinden is er altijd iemand in je buurt die dat wel kan en voor je kan en wil doen. En dan wordt het ook weer licht. Het donker gaat aan de kant, maar dan moet je wel zeggen dat je hulp nodig hebt. Want je bent te waardevol, te bijzonder en te geliefd om gemist te kunnen worden.
Helaas sta ik af en toe met een familie aan de andere kant. De kant waar het helaas wel gebeurde dat iemand zich van het leven beroofde. Waar een vader, moeder, zoon, dochter, broer of zus intens verdrietig is en vol zit met vragen. Die alleen maar wilden dat ze hadden geweten van de gedachten van degene die ze nu moeten missen….
Een goed afscheid
Het is begrijpelijk dat familie vanwege onbegrip na zelfdoding kiest voor een stille uitvaart of de gelegenheid tot condoleren achterwege laat. Toch kan het juist dan belangrijk zijn iets heel persoonlijks te doen; een tekst waar de overledene erg op gesteld was voorlezen, iets zeggen of schrijven voor de overledene bij de uitvaart, muziek waarvan hij of zij hield draaien. Een goed afscheid helpt je verder… ook als iemand zelf een einde aan zijn of haar leven maakte.
Het kan iedereen overkomen. Op elk moment. Een geliefde die uit ons midden wordt weggenomen, al dan niet zelf gekozen. En wat dan? Bel dan Barbara: 030 296 66 66 of kijk op barbarauitvaart.nl.
